Bir Düğümün Arefesinde

Hiçbirine mecâlim yoktu.

avatar
4 Eylül 2017
199 Okunma

“Lütfü Akad’ın ’68 yapımı Vesikalı Yârim filminin bir sahnesinde Sabiha, Halil’in gerçekten evli olup olmadığından emin olabilmek için sevdiği adamın babasıyla beraber çalıştığı manava kadar gider. Manava yaklaştığında ihtiyar babadan elma ister. Yaşlı adam elmayı kese kağıdına koyarken yüzünü önüne eğip “Halil nasıl?” der.

Bir de bir oyuncunun bir şairi canlandırdığı bir sahnede “düştümse eğer, sana bakarken düştüm” mısrasında başka bir oyuncunun başka bir şair rolünde başını önüne eğmesi vardır.

Bu iki başı öne eğiş ne güzel başı öne eğiştir. Gayet deruni.

Daktiloda vurduğum harflerin sesi kapının tokmağının yankılanan sesine karışmıştı. Saate baktım. 19:00. Gelenin apartman görevlisi olduğunu ve günlerdir herhangi bir tüketimde bulunmadan anlatmaya çalıştığımın farkında olduğumdan kıpırdamadım bile oturduğum yerden. Kapı bir daha çaldı. Çöpüm yok. Diye bağırmak istedim. Ama kibar ve alçak gönüllüydüm. Normal şartlar altında kapının berisinde duran askıdan apartman görevlisi ve mahalleli için taktığım sevimli ve naif maskemi geçirip, kapıyı aralayıp, hâl hatır sorup “memet abi bi ihtiyaç yok saolasın” demem gerekiyordu. Sonra karşılıklı vedalaşıp kapıyı usulca kapamalıydım. Sonra maskemi çıkarıp yerine asmalı ve rahatsız yazı koltuğuma geri dönmeliydim.

Hiçbirine mecâlim yoktu.

Bölünmüşlüğün verdiği ıstırapla televizyonu açtım. Rağbet görmediğini tahmin ettiğim tahmin ettiğim bir kanalın bozuk yayını odanın içerisine Malena’nin sessiz haykırışlarını yayiyordu.

Malena’nin kimsenin irdeleme zahmetinde ya da yüceliğinde bulunmadığı bir başını öne eğişi vardi. Malena Sabiha’ya ne kadar da benziyordu.

Televizyonu kapattım. Daktilodaki kağıdı çıkartıp ağzı bantlanmamış son kitap kolisinin üzerine gelişi güzel attım.

Kapı ikinci defa çaldı. Iki adam içeri girip sadece 11 kitap dolu koliyi, beni buradan çok uzaklara götürecek olan eski bir kamyonete yüklediler.

Sabahın ilk ışıklarıyla kasabanın çıkışındaki tarifi verilen evin önündeydik. Kitapları bahçeden eve doğru devam eden merdivenlerin başına bırakan adamlar eski kamyonetleriyle dönerken kucağımda daktilo, omzumda yıpranmış bir bez çanta ile kapının eşiğinde onu gördüm. Daktiloyu kolilerden birinin üzerine hiç konuşmadan yerleştirdim. Çantamı da yanına.

“Merhaba” dedi. Hafif başı önünde.

“Çay koyayım” deyip içeri girdim. Üzerimde minicik çiçekleri çiçek desenli, dizlerime kadar bir elbise ve elbisenin zaman zaman melteme yenik düşen bir tavrı vardı. Ayağımdaki terlik bir kentin en cafcaflı caddesine de bir kasabanın en bilinmez köşesine de ve bir ihanetin en gizli hikayesine de yakışacak türdendi.

Mutfaktan ayrılıp tek katlı evin merdivenleriyle eşiğinin buluştuğu yere çökmüştü. Zaten evin “yalnız”ca iki basamağı vardı. Üst basamağa oturup alt katındaki basamağa koydum ayaklarımı. Köşeme, yanıma sıkıştı. Benden uzundu, benden kuvvetli, benden kalender.. ikimiz de sessiz ikimiz de ayaklarımıza bakar vaziyetteydik. Hiç konuşmadan. Başımı omzuna rastladım. Sol eliyle iki elimi tuttu hiç konuşmadan. Yüzüğünün izi hâlâ tazeydi. Hiç sormadım. Başımı omzuna yasladım, sonra benim evim oldu.

İlginizi çekebilir

Gün
Etkinlikler, Kitâbiyat
3 paylaşım172 okundu
Etkinlikler, Kitâbiyat
3 paylaşım172 okundu

Gün

Erhan - Kas 02, 2017

Vakit geldi. Ben mekâna biraz geç intikal ettiğimden sadece arka sıralarda yer kalmış olduğunu gördüm. İşime gelir. Oturdum ve üzerine almak istediğim kitapları yazdığım not defterimi çantamdan çıkardım.

Şahmaran Söylencesi
Hikâyat
2 paylaşım1,069 okundu
Hikâyat
2 paylaşım1,069 okundu

Şahmaran Söylencesi

Orhan Bahçıvan - Haz 19, 2017

Bazılarına göre İran kaynaklı bir masaldır. Bazılarına göre de Mısır kaynaklıdır. Anadolu toprakları üstünde yüzlerce çeşitlemesi bulunan, Şahmaran anlatımının geçtiği yer olarak Tarsus şehri gösterilir.

Babacığım
Deneme
0 paylaşım310 okundu
Deneme
0 paylaşım310 okundu

Babacığım

Hayat Can - Haz 18, 2017

Hakikat demişken... Kendi hakikatimi ararken ben, benimle sabah ezanlarına kadar yorulmadan yaptığın kıssalarla dolu sohbetini özledim. Evet.

Yorum Yaz

Your email address will not be published.